Indonesië stuurt de EU multiplex, meubels, profiellijsten en papier, en het neemt een unieke plaats in het houtbeleid van de EU in: het was het eerste en enige land waarvan de FLEGT-licenties zendingen onder de oude EUTR een automatische legaliteitsvrijstelling verschaften. De EUDR behoudt een variant van die erkenning, maar maakt een einde aan de vrije doorgang. Als u Indonesische houtproducten koopt, legt deze pagina precies uit wat uw SVLK- en FLEGT-papieren nog steeds aantonen en waarvan ze u niet langer vrijstellen.
FLEGT onder de EUDR: legaliteit ja, groene baan nee
Onder de EUTR had een FLEGT-gelicentieerde zending helemaal geen verdere passende zorgvuldigheid nodig. Onder de EUDR behoudt de licentie een welomschreven waarde: hout dat door een geldige FLEGT-licentie wordt gedekt, wordt geacht te voldoen aan de legaliteitsvereiste van de verordening. Dat is echt werk dat u niet meer hoeft te verrichten, want de Indonesische legaliteit (kaprechten, vergunningen, heffingen) is precies wat het SVLK-verificatiesysteem achter de licentie controleert. Wat de licentie niet raakt: de vereiste van ontbossingsvrijheid ten opzichte van de peildatum 2020, de geolocatie van de oogstpercelen, de risicobeoordeling voor een land met normaal risico en de DDS zelf. Marktdeelnemers die hun Indonesische levering onder de EUTR op de automatische piloot lieten draaien, hebben van alle houtinkopers de grootste kloof te dichten; de gids EUDR versus EUTR somt de verschillen op.
Twee toeleveringsbases, twee bewijsproblemen
Indonesisch hout dat de EU bereikt, splitst zich in natuurbosconcessies (de bron van meranti-multiplex en zwaardere timmerhoutsoorten) en snelgroeiende plantages van acacia en eucalyptus die pulp-, papier- en enkele meubellijnen voeden. De concessieoogst is in kaart gebracht: jaarlijkse werkplannen leggen kapblokken met coördinaten vast, wat uw polygoonbron is, en de blokken liggen ruim boven 4 hectare. De screeningvraag luidt daar degradatie en omzetting aan de rand van de concessie. De plantagelevering keert de vraag om, zoals in Brazilië: de opstanden zelf zijn gewassen, en waar het op aankomt is dat ze niet staan op grond die na 2020 van natuurbos is ontgonnen, een brisant onderwerp daar waar de plantage-uitbreiding is doorgedrongen in bos en veen. De legaliteit op veenbodems voegt een tweede laag toe, want drainage- en brandbeperkingen maken deel uit van het Indonesische recht en daarmee deel van uw legaliteitsbeoordeling op grond van artikel 3.
De data door een productieketen krijgen
De meeste EU-kopers van Indonesisch hout kopen meubels of platen, geen stammen, en de fabriek die ze heeft gemaakt, kocht uit meerdere concessies of plantageblokken. Het SVLK-systeem verplicht de fabrieken al om de herkomst van de grondstoffen te documenteren, zodat de dataketen op papier bestaat; uw taak is de vrijgave ervan in geometrische vorm contractueel te borgen: oogstblokpolygonen per productiecharge, die via de fabrikant tot aan uw zending worden doorgegeven. Meubelimporteurs zouden deze clausule een niveau hoger moeten leggen, bij de platen- of onderdelenfabrikant, waar de herkomstkennis daadwerkelijk ligt. Soortopgaven (wetenschappelijke namen, vereist op elke hout-DDS) komen uit dezelfde documentatie.
Inkoopproces voor Indonesische houtproducten
- Blijf FLEGT-licenties verzamelen: ze voldoen aan de legaliteitspijler en blijven sterk bewijs.
- Leg per charge oogstblok- of plantageopstandpolygonen contractueel vast, met soortenlijsten, via de fabrikant.
- Screen de polygonen tegen de peildatum, met veen- en concessiegrenslagen in de bewijsmix.
- Dien de DDS in en archiveer licentie en geometrie samen gedurende vijf jaar.
De inkoop in Indonesië stopt zelden bij hout: dezelfde landschappen en vaak dezelfde ondernemingsgroepen leveren palmolie, en de daar gebruikelijke gemengde datapatronen van plantages en kleine landbouwers zullen u vertrouwd voorkomen.